अकाली वार्धक्य

दिवाळी साजरी करीत असतानाच वयाच्या चाळीशीतील स्वानंदला थकवा जाणवू लागला. तपासण्या केल्यानंतर त्याला मधुमेह आहे असे नक्की झाले. त्याचा रक्तदाब ही वाढलेला होता. त्याच्या डोळ्यात मोतीबिंदूची  वाढ होऊ लागली होती. पूर्वी वयाच्या साठीनंतर हे सर्व आजार दिसू लागायचे. पण हल्ली चाळीशीतच हे वार्धक्यात होणारे आजार दिसू लागले आहेत. माणसाचे आयुर्मान ...
क्रमश:

सचिनगौरवातील एक कौतुकास्पद आगळेपण !

क्रिकेट,राजकारण आणि चित्रपट ही भारतीयांची खास वादांची,आवडीची आणि हमरीतुमरीवर येऊन चर्चा करण्याची क्षेत्रे. या तिन्ही क्षेत्रात कुणाचीच सद्दी फार काळ चालत नाही. परंतु सद्दी संपल्यावरही ज्यांचा दबदबा आणि करिष्मा कायम राहतो अशा व्यक्ती दंतकथा होतात.चालू वर्तमान काळाने अलिकडेच अनुभवलेली अशी दंतकथा म्हणजे सचिन तेंडुलकर. सचिनला निवृत्त होऊन येत्या १६ तारखेला ...
क्रमश:

टिळक-गोखले यांची शेवटची भेट….

लेखक: ग. वि. केतकर लोकमान्य टिळक आणि नामदार गोखले यांची प्रत्यक्ष शेवटची भेट १९१४ च्या डिसेंबरच्या दुसऱ्या आठवड्यात झाली. टिळकपक्ष कॉंग्रेसमध्ये यावा यासाठी बेझंटबाई प्रयत्न करीत होत्या. त्या आणि त्यांचे सहकारी श्री. सुब्बाराव हे ‘सर्व्हंट ऑफ इंडिया’ सोसायटीमध्ये उतरले होते. दि. ६ ला सकाळी व दुपारी टिळक त्यांना भेटले. यावेळी ...
क्रमश:

या, चकल्या पाडूया…!

दिवाळी आणि चकली याचे समीकरण कधी आणि कोणी जन्माला घातले ते माहिती नाही,परंतु ते आहे हे मात्र खरे. तर, ऐन दिवाळीच्या तोंडावर आपण आता पाहूया चकलीची एक अत्यंत वेगळ्या प्रकारची रेसिपी- पुनश्चवर आत्ता हा नि:शुल्क लेख आपण वाचलात. कसा वाटला? आवडला का?

ही तर केवळ एक झलक आहे. याहूनही एकापेक्षा एक ...
क्रमश:

लखनौ कॉंग्रेस १९१६ : असा प्रवास आणि अशी व्यवस्था

काळ बदलला तसे राजकीय नेते-कार्यकर्ते बदलले. पक्षांची अधिवेशने ही आता पंचतारांकित असतात. कारण पक्षांकडे निधी आणि निधींचे स्त्रोत भरपूर असतात. १९१६ साली लखनौ येथे झालेले काँग्रेसचे अधिवेशन गाजले ते लोकमान्य टिळक आणि जिना यांच्या नेतृत्वाखाली द्विपक्षीय समितीने तयार केलेल्या करारावर  शिक्कामोर्तब  झाल्याने. टिळकांनी ह्या करारावर ’Lucknow’ वरून ’Luck now’ अशी कोटीही तेव्हा केली होती. परंतु ...
क्रमश:

शैशवास जपणे

लेखक: मुकुंद टांकसाळे The life of every person is like a diary in which he means to write one story, and writes another, असं एक इंग्रजी वचन आहे. परंतु आपला तर अनुभव असा असतो की मुळात स्टोरी लिहिलीच जात नाही. केवळ संकल्पच सोडले जातात. ‘संकल्प सोडणे’ यांतच सोडणे हा शब्द ...
क्रमश:

अंत सात्विक संतापाचा….

लेखिका: मीना वैशंपायन रस्त्याने जाताना एखादा कुणीतरी आपल्या लहानग्या मुलाला फरफटत नेताना  दिसला की,आपल्याला त्या माणसाचा राग येतो. बसमधून जाताना आपल्या शेजारी एखादा वृद्ध उभा हे आणि कुणीही तरूण त्याला उठून जागा देत नाही हे लक्षात आलं की आपल्याला राग येतो. ते मूल किंवा तो वृद्ध आपला कुणी नातेवाईक नसतो, ...
क्रमश:

आणखी एक पतंगबाजी… चक्क विमानातून

आणखी एक पतंगबाजी… पतंग उडवण्याचा उत्सव मुख्यतः गुजरातमध्ये साजरा होत असला तरी राजकीय पतंगबाजीत मात्र महाराष्ट्र आघाडीवर आहे. त्यातही सोशल मिडीया आल्यावर घरबसल्या पतंगबाजी करता येऊ लागली आहे त्यामुळे सोशल मिडीयाच्या आभाळात सतत पंतग तरंगताना दिसतच असतात.  आत्ता परवाच जाणता राजा आणि गर्दीचा राजा, हे दोघे औरंगाबादला एकाच हॉटेलमध्ये थांबले ...
क्रमश:

ज्ञाननिर्मितीत कायम दुय्यम?

‘अनेकता मे एकता’ हे वाक्य आपण आपलं वैशिष्ट्य म्हणून मिरवतो आणि त्याचे गोडवे गातो. प्रत्यक्षात एक समाज म्हणून आपली भाषा, आपली संस्कृती, आपल्या सामाजिक संवेदना एकसमान नसल्यामुळे अनेक प्रश्नही निर्माण झालेले आहेत, त्यांकडे आपण कानाडोळा करतो. जगाच्या तुलनेत विज्ञानाच्या क्षेत्रात,संशोधनात आपण मागे का आहोत हा प्रश्न अनेकदा विविध निमित्तांनी आजवर ...
क्रमश:

आणि ह्यांनी ‘‘इतिहास’’ लिहिला

आपल्याला आपल्या इतिहासाचा नको तिथे आणि नको तेवढा अभिमान अथवा दुराभिमान असतो. परंतु इतिहासाची नोंद करणे, इतिहासाची साधने जपणे यात आपल्याला आणि आपल्या सरकारलाही अजिबात स्वारस्य नसते. आपला इतिहास लिहून ठेवला, त्याच्या नोंदी केल्या त्याही मुख्यतः परदेशी अभ्यासकांनी. मात्र भारतातील ज्या काही निवडक संशोधकांनी यासाठी आयुष्य वेचले त्यात रियासतकार सरदेसाई ...
क्रमश:

मी कोण ?

लेखक- डॉ यश वेलणकर वकिलीचे शिक्षण घेतलेल्या सविता काकूंनी मुलांकडे लक्ष द्यायला हवे म्हणून स्वतःचा चांगला चालता असलेला व्यवसाय बंद केला. आता मुले मोठी झाली, त्यांच्या शिक्षणासाठी दूरदेशी गेली, काका नेहमी कामानिमित्त्याने प्रवासात असतात. एकटे घरात बसून काकूंना वेळ खायला उठतो. आपण आपले करिअर उगाचच वाया घालवले या विचारांनी त्या ...
क्रमश:

जपानी नियतकालिके

जपानी साहित्याला एक हजारांहूनही अधिक वर्षांची परंपरा असली, तरी मासिके आणि नियतकालिके हा प्रकार तसा अलीकडचाच म्हणावा लागेल. १८५३ साली जपानचा पाश्चात्त्य राष्ट्रांशी प्रथम संपर्क आला आणि त्याचाच परिणाम म्हणून १८६८ पासून जपानच्या पाश्चात्त्यीकरणास आणि औद्योगिकीकरणास प्रारंभ झाला. १८६७ मध्ये प्रकाशित झालेले ‘सेईयो झाश्शी’ (पाश्चात्त्य मासिक) हे जपानमधले पहिले मासिक ...
क्रमश: